Κόψε μία παπαρούνα
χωρίς να πέσουνε τα φύλλα
μη και χύσει διόλου αίμα
μέσα στου κόσμου τη μαυρίλα.
Την πληγή της να προσέχεις
εκεί στη βάση του Σταυρού
που μ΄ένα βλέμμα αποτρέπει
όλα τα βέλη του εχθρού.
Είν΄του Απρίλη ευλογία
Δήμητρας η περηφάνια
πάντα αντέχει στους ανέμους
του θανάτου την ορφάνια.
Έχει κάψα ο καρπός της
μ΄ένα κόκκινο βαθύ
αυτοφυής είναι η γενιά της
μπορεί και μόνη να σταθεί.
Μα αν την κόψεις και τη βάλεις
μέσα στις χούφτες σου βαθιά
φέρ΄την εκεί που της αξίζει
για να στολίζει την καρδιά.
Αλέκα
21.03.2021
(Λόγω της ημέρας με ποιητική διάθεση…)
