Έγκλιση προστακτική διαπέρασε το νου μας.
Αργοπορημένη και προδομένη από την υποτακτική.
Παρεξηγημένη και βασανιστική.
Όλες οι λέξεις έγιναν «προσταγή» που μέσα τους ψυχορραγεί μια παράκληση ή μια ευχή.
Ικετευτική κλήση που την άρπαξε ο πόνος σε μία στροφή του δρόμου σκοτεινή.
Μία «έχουσα» συνθήκη, που θέλει να στεφθεί εξέχουσα.
Τακτική που αποδίδει απόχρωση στην ενέργεια, πιθανή.
Πώς θα υπήρχε κίνηση, χωρίς την παρακίνηση;
Πομπή, χωρίς παραπομπή;
Ανάγκης σύνθημα που τάχα σε εγκαλεί.
Ρήμα που ψάχνει σιγουριά για να ντυθεί.
Έγκλιση προστακτική, αναγκαία μνημόνευση της «χαμένης» στιγμής.
Ν΄ανοίγει δρόμο για την αντοχή.
Μία συγκινητική πρόσκληση σ΄ότι ανησυχεί ότι δε θα βιωθεί.
