Περί ερωτικής αγάπης.
Αγάπη είναι να σκέφτεσαι το σύντροφό σου και να χαμογελάς.
Αγάπη είναι να τον κοιτάζεις και να φωτίζει το πρόσωπό σου.
Να τον ακούς και να λαχταράς να σου πει κι΄άλλα.
Να θέλεις να τον φροντίσεις χωρίς να στο ζητήσει.
Να είσαι δίπλα του και να μην κοιτάς το ρολόι.
Να σ΄αγγίζει και να νιώθεις ότι όλα σας, ταιριάζουν.
Να νιώθεις προστασία, χωρίς να κάνει το παραμικρό.
Αγάπη είναι να έχετε ένα κοινό αγαπημένο τραγούδι, έναν κοινό αγαπημένο τόπο, μια κοινή αγαπημένη όμορφη συνήθεια.
Αγάπη είναι ότι δύσκολο, μαζί του, να γίνεται λιγότερο δύσκολο. Αγάπη είναι να κάνω χώρο και να χωράει ολόκληρος, αναλλοίωτος.
Αγάπη είναι να κοιμάται και να προσεύχεσαι ν΄ανοίξει τα μάτια του, για να σου ξαναπεί καλημέρα.
Δεν έχει ηλικία, χρόνο, χώρο, δεν ορίζεται από καμία διάσταση.
Αγάπη είναι αν για κάποιον λόγο χάσεις τον άλλον, να νιώθεις τόσο πλήρης, σαν να έζησες μαζί του 10 ζωές.
Όχι τόσο για τα πολλά χρόνια συνύπαρξης όσο για τα γεμάτα με όμορφα και ολοκληρωμένα συναισθήματα.
Μακάρι να μπορούσα να το εξηγήσω με πιο πολλά λόγια…αλλά δεν εξηγείται.
Βιώνεται αν θέλω να έιμαι ο ίδιος αγάπη.
Απλά βιώνεται.
Σήμερα δεν δέχομαι τίποτα λιγότερο περί αγάπης
