Στις αρχές της οικονομικής θεωρίας υπάρχει ένας νόμος που λέγεται «ο νόμος του πολλαπλασιασμού των αναγκών. Πχ Κάνω τα πάντα για να έχω ένα καλό σπίτι. Γι΄αυτό οπωσδήποτε χρειάζεται να έχω μια καλή δουλειά; Ή να δουλεύω πολλές ώρες ή να έχω δουλειά που να διοικώ πολύ κόσμο και αυτό έχει σκοτούρες. Μετά ένα καλό σπίτι χρειάζεται και καλά έπιπλα, χρειάζεται καλά αντικείμενα, ακριβούς πίνακες, καλά σερβίτσια, μια υπηρέτρια, ένα κηπουρό. Μετά δεν θα έχω και ένα καλό αυτοκίνητό, ένα καλό laptop, ένα καλό κινητό. Ένα σκαφάκι να γυρίζω την Ελλάδα; Μετά δεν θα πρέπει να είμαι και καλοντυμένος με ακριβά ρούχα, μετά δε θέλω και μια γυναίκα που θα εκτιμήσει το προφίλ μου, που θα έχει και αυτή ανάλογες ανάγκες; Δε θέλω και ένα γυμναστή να προσέχει την εικόνα μου, κι ένα διαιτολόγο να μου λέει τι να τρώω και «φίλους» να μου λένε πόσο καλά τα καταφέρνω; Και ένα κύκλο κοινωνικό που να συντηρώ για να έχει νόημα αυτό που κάνω γιατί ποιος θα το αναγνωρίσει τόσο κόπο που κάνω; ΕΓΩ; Αφού κατά βάθος δεν το κάνω για μένα!!! Ουφ κουράστηκα πολύ άγχος όλο αυτό! Ας πάω να πιω καμιά μπυρίτσα να χαλαρώσω!
