Μα το Θεό θα σας το πω να απλωθεί στο όλον.
Στο συναπάντημά μου με τη δύναμη του πάντα
ως όραμα ήρθε την αυγή γλυκά να με σκεπάσει
να με γεμίσει δάκρυα βαθιάς ευδαιμονίας
να μου χαρίσει ζεστασιά συμπαντικής αξίας.
Καθώς περιπλανιόμουν σε πέλαγο αρχαίας μνήμης
μια οριζόντια γραμμή ουρανού πεπιεσμένου
μου ξάφνιασε τα μάτια.
Πληροφορίες άφθαρτου και αιώνιου κρατούσε
τόσο λεπτές και εύθραυστες,
σαν αγκαλιά μωρού στης μάνας του το στήθος.
Επίμονα μου ζήτησε να την ξανααπλώσω
με μια λαχτάρα να δοθεί ένα πνεύμα καταρράκτης
για να ξεπλύνει αντάμα τις ψυχές, ζώντων και αποθανόντων.
Με χρυσοστόλιστη εκπνοή την σκόρπισα στο χώρο
και δέσμες υπέρλαμπρου φωτός τη στόλισαν με χάρη.
Αγγελικά χαμόγελα ξεχύθηκαν στην πλάση
σε φόντο γαλανόλευκο, εκπάγλου κάλλους θάμα.
Κι΄απ΄τη γραμμή που αγκάλιαζε ο ουρανός τη θάλασσα
γλυκά συντροφευμένοι,
βάρκα λευκή ξεπρόβαλε
και πλάγιασε σιγά σιγά σιμά μου.
Μια μουσική, ένας χορός, μια ζωγραφιά, ένα ποίημα,
βαρκάρηδες ταξίδευαν σ΄απέραντο γαλάζιο.
Με μια αγκαλιά με κάλεσαν να τους ακολουθήσω
για να με παραδώσουνε στην αφοβιά του αθάνατου
στου Άχρονου τον πόθο.
Αέναο ταξίδι μου, λατρείας ιστορία
βρήκα ξανά προορισμό σε μέθεξης πορεία.
