Με προοδευτική εξάρτηση στη συνεξάρτηση, όλες θα τις «φας», μέχρι επιτέλους μία για σένα να φας.
Μία για τη μαμά
μία για το μπαμπά
μία για τ΄αδέλφια σου
μία για τη γιαγιά, για τον παππού, για τη θεία, για την ξαδέλφη, για τη φίλη και το φίλο, μία για το συμμαθητή, μία για το δάσκαλο, μία για το κορίτσι σου, για το αγόρι σου, μία για τον άντρα σου, μία για τη γυναίκα σου, μία για τα παιδιά σου, μία για το συνάδελφο, τον εργοδότη σου, μία για το σύστημα, μία για την τύχη σου, μία και για τη μοίρα σου μία για το σύμπαν και μία για το Θεούλη που σε έπλασε, χρωστάς και τους χρωστάς να φας!
Θα τις «φας».
Να το ξέρεις θα τις φας.
Και θα είναι και πολλές
και οι σφαλιάρες και οι μπουκιές.
Και μάλλον θα είναι και ηχηρές
και ίσως τόσο περιττές
που τώρα ξέρεις
πως δεν περίσσεψαν για σένα οι εκλεκτές.
Αυτές οι καταραμένες οι μπουκιές
που σου έφραξαν το στόμα.
Είσαι εδώ ακόμα;
Τώρα που όλοι «λείπουν»
μια γεμάτη μπουκιά αγάπης
θα δώσει ανάσα στης ζωής σου το «σώμα».
Γιατί Κάποιος φρόντισε για σένα
να μην μπεις σε «κώμα».
Μία μόνο για σένα να φας
τροφή απ΄της καρδιάς σου το χρώμα
φιλί πνοής από ορθάνοιχτο στόμα.
Με προοδευτική εξάρτηση στη συνεξάρτηση
