Ότι ζητούσα απ΄το Παρίσι
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εσύ μου έλεγες, θα πάμε…
Όταν θα έχουμε λεφτά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εσύ μου έλεγες, θα πάμε…
Το καλοκαίρι, που θα μειωθεί η δουλειά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εσύ μου έλεγες, θα πάμε…
Τώρα κοιμούνται τα παιδιά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εσύ μου έλεγες, θα πάμε…
Είναι και κάπως μακριά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εσύ μου έλεγες, θα πάμε…
Άκουσε, σήμερα, θα γυρίσω αργά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εσύ μου έλεγες, θα πάμε…
Πάλι θ΄αργήσω, άλλαξαν τ΄αφεντικά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εγώ σου έλεγα, πάμε καρδιά μου…
Να ξαναβγούμε συντροφιά.
Ζητούσα επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εγώ μου έλεγα, φτάνει ψυχή μου…
Δεν το βλέπεις, είναι αργά.
Ζητάω επίμονα μια πτήση στο Παρίσι
κι εγώ σας λέω, παίρνω απόφαση να πάω.
Κι ίσως δεν ειν΄ μοναχικά.
Το αφιερώνω σ΄όλους όσοι ξέρουν Γαλλικά, αλλά δίστασαν να πάνε στο Παρίσι.
Και στη μαμά μου, που σαν σήμερα είχε γενέθλια και μου έλεγε πάντα να πάω στο Παρίσι, που τόσο πολύ μας άρεσε.
