Οι καθώς πρέπει ιστορίες μένουν ακίνητες και κρύες
Αξιοπρεπείς καλοντυμένες, στη λεπτομέρεια στημένες.
Ευγενικές κι υποταγμένες μέσα στα οφείλω και στα πρέπει
Σε κλειδαρότρυπες σκυμμένες δίνουν αξία στο «μη σε βλέπει»
Παρθένες από εμπειρίες βιώματα και «αλητείες»
Σαν άνευροι χωρίς ζωή ανέραστοι ηδονοβλεψίες.
Κρίνουν φωνάζουν και ουρλιάζουν θέλουν ν΄αφήσουν αποτύπωμα
Και σαν ζητιάνοι ολόγυρά σου στάζουν χολή στο πρώτο χτύπημα.
