bt_bb_section_bottom_section_coverage_image

Προσκόλληση για κυριαρχία ενός εγωιστικού μυαλού

Προσκόλληση για κυριαρχία ενός εγωιστικού μυαλού.
Προσκόλληση σημαίνει ότι κολλάω σε κάτι που νομίζω ότι είμαι για να αποδείξω ότι αυτό είμαι, τη στιγμή που δε χρειάζεται να το αποδείξω αν όντως είμαι.
Λέει ο εγωισμός όταν σχηματίζεται σ΄ένα μικρό παιδί:
-Κοίτα τι μπορώ να κάνω εγώ; Στοιχηματίζω ότι εσύ δεν μπορείς να το κάνεις!
Είναι ο τρόπος που σκέφτεται ένα παιδί σε σχέση μ΄ένα άλλο καθώς ανακαλύπτει την αυξανόμενη δύναμη και τις ικανότητες του σώματός και του μυαλού του.
Αυτή είναι μία από τις πρώτες προσπάθειες του εγωιστικού μας νου να μεγεθύνει τον εαυτό του, χρησιμοποιώντας την ταύτιση και την προσκόλληση και να ισχυροποιηθεί μειώνοντας τους άλλους. Αντί να διαθέσει τις ικανότητές του στην υπηρεσία των άλλων, τις χρησιμοποιεί για να επιβληθεί στους άλλους.
Και μετά αναρωτιέται γιατί αισθάνεται μόνο του. Το όποιο χάρισμα μας δίνεται από το Θεό, οφείλει να συνοδεύεται από την ευφυΐα της διαχείρισής του.
Αυτή η ευφυΐα που δίνεται από το δημιουργό , αφού διαχωρίζεται από την προέλευσή της και οικειοποιείται η δύναμή της από τον οποιοδήποτε άνθρωπο, αρχίζει και υπηρετεί την παράνοια (απόκλιση από το νου). Η χρησιμοποίηση αυτής της ευφυΐας για την κατασκευή και τη μαζική παραγωγή ατομικών «βομβών» είναι παραφροσύνη.
Η βλακεία είναι σχετικά ακίνδυνη, αλλά η ευφυής βλακεία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη.
Αυτή η ευφυής βλακεία για την οποία θα μπορούσε κανείς να βρει αμέτρητα παραδείγματα απειλεί την επιβίωσή μας ως είδος.
Η προσκόλληση για κυριαρχία είναι μία μάστιγα που κατοικεί σε πάρα πολλά μυαλά. Αυτά, είναι δυνατόν να μας κατευθύνουν και να μας χειραγωγούν ακόμα και αν τα «διαλέγουμε» για τις προσωπικές μας σχέσεις. Χάνεται παντελώς η έννοια της ισοτιμίας και δημιουργούνται μόνο σχέσεις κυριαρχίας και υποταγής. Αυτά τα μυαλά είναι και αυτά που μας διοικούν και κοντεύουν να μας αφανίσουν για λίγη εγωιστική δύναμη παραπάνω από τους άλλους.
Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να μιλάμε με σεβασμό γι΄αυτήν την ψυχοπαθή κοινωνία που δημιουργήσανε και να μην αναρωτιόμαστε γιατί υπάρχει τόση δυστυχία.
Μια μικρή απόκλιση από την υγιή σκέψη και ευθυγράμμιση του νου με τον πρωταρχικό σκοπό και έχει ως αποτέλεσμα τεράστια οδύνη.
Με την αγάπη μου, για τις μέρες που «φύγανε» και τις μέρες που «έρχονται»!